25 Mart 2015 Çarşamba

Prof Dr :Nurullah AYDIN : İLETİŞİM VE TIBBİ SİLAHLAR

Nurullah AYDIN
24 Mart 2015-ANKARA
  
Bazı insanlara dikkatle bakıldığında konuşma ve beden dilinde anormallikler görmek mümkün. Gariplikle karşılanan gülümsemeler, çelişkili ifadeler, kitleleri aldatmak kandırmak için yalan söylemek, gündemde kalmak için fırıldaklık gösterisinde bulunmak doğal hale gelmiş durumdadır.

Tarih boyunca yöneticiler; bir yandan kendileri psişik ve biyolojik kişilik ve kimlik değişimi ve dönüşümüne uğrarken, halkın da sorgulamasını önlemek için kitlesel psiko terapi ve biyolojik yöntemleri uygulamışlardır. Biyolojik silahlargünümüzde tıp alanındaki gelişmelere paralel çeşitlenmiştir.

Tıbbi silahlar; her zaman toplumlara yönelik kullanılmıyor. Kişilere yönelik de belli dozlarda kullanılabilir. Kişilik değişikliğine ya da saldırganlık, pasifleştirici etkilerinden yararlanılabiliyor. Mesela belli dozda bir kişiye verildiğinde kendini lider sanabilir ya da çok mazbut hayatı olan birini çocuk tacizcisi yapabilir.

Bu ilaçlar büyük ölçüde kullanılıyor.
Siyasetçi, gazeteci ve akademisyenlerdeki bazı hafıza kaybı olayları da bu kuşkuyu artırıyor. Bazılarının kanlarını tahlil etmek gerekir. Bu risk, karar verici yöneticiler içinde önemlidir.

Bu ilacın temininde çalışan bazı gazeteciler, televizyoncular, bilim adamlarından olabilir. Bazı işadamlarından da. İlaç sektöründen bazı isimlerden de söz edenler oluyor.

Haloperidol tartışması yapılıyor. Gerçekle gerçek dışını anlamak için iddiaların üzerini örtmek değil, gerçeklerin üzerine gitmek gerek. Bazı kişilerin bu anlamda kan örneklerini almak gerek.

Kişilik değişikliği, kişilik bozukluğu ve hafıza kaybı, bu ilacın dozu ve kullanım şekli ile ilgili. Eğer deneğinizin işini bitirmek ve onu defterden silmek istiyorsanız, yüksek dozla işini bitiriyorsunuz. Ama kullanmak istiyorsanız, daha uzun soluklu, sabırlı, düşük dozla paralel olarak ipnozu kullanmanız gerekiyor. Mesela düşük doz uygulaması ile onu normal şartlarda aklından geçirmeyeceği şeylere zorlayabilir. Sonra bunları kayda alıp belgeleyebilir, daha sonra serbest bırakıp, o utanç içinde köşeye sıkıştırıp, şantaj altında tutabilirsiniz.. İstihbarat örgütleri bunları yapmıyor değil. Özellikle siyasi davalarda buna dikkat etmek gerekiyor.

Adrenalin böyle bir şeydir. Hormon dengesini bozan her şey, bu anlamda uzmanının elinde bir silaha dönüşebilir. Normal ilaçlarda kullanılan malzemelerden, yüksek dozda kullanarak tehlikeli sonuçlara gitmek mümkün. Bu ilaçları bulduğunuzda doğrudan bir suç da isnat edemiyorsunuz bu arada. Önemli olan bu ilaçları, yüksek dozda, kim kime veriyor.

Dünyada birçok olayda böyle bir komplo ortaya çıkarıldı. Birçok kişinin uygulayıcı olmasından kuşkulanılan olay bugün onun hafızasını silmek adına ona karşı kullanılmak isteniyor olabilir. Kim bilir belki de bazı tipler de eski dostlarının kurbanıdır.

Olay sadece sorgu için ipnoz kullanmakla ilgili değil. Bir gazeteciyi, iş adamını, profesörü alıp, bir süre sonra onu dinci bir zombiye dönüştürebilirsiniz.

Bu sıradan bir komplo yaklaşımı değildir. Bazı ölümlerle ilgili, kalp krizine yol açacak biyolojik tetikleyici etkisi olan bir preperattan söz edilir. Kişinin saç dibi örneklerini morgtan alınıp daha sonra örnekler kaybolabilir. Birçok ölüm böyle bir komplonun kurbanı olmuş olabilir.  Daha önceki tetikçinin yarım bıraktığı işi beyaz eldivenli biri tamamlayabilir.

Tetikçilerin çoğunun çocuksu bir kahramanlık duygusu uyandıran cesaret hapı kullandıkları söylenir hep. Tetikçileri yakalamak hiçbir şeyi çözmüyor. Tetikçiyi, bir başka tetikçiye vurduruyorlar. Onu da bir başkasına. Sonuncusunu bulsanız bile bir yere varamıyorsunuz. Çünkü o kişi, neyi, niçin yaptığını bilmiyor.

Siyasetçilerin sağlık muayenesi sırasında mutlaka kanlarının alınıp, Haloperidol kontrolü yapılması gerekir. Bu denetim mutlaka yapılmalıdır. Ama kim yapacak?

Biyolojik silahlar tartışılmıyor. Tek dozda bağımlılık yapan uyuşturuculara kaç politikacının kaç bürokratın, kaç işadamının çocuğunun tuzağa düşürüldüğü bilinmiyor. Kaç kişinin sürüklendikleri bataklıklarında nelerini kaybettiklerini, nasıl tehdit ve şantajla köşeye sıkıştırıldığını araştırmak gerek. Birileri birilerini bu yolla, biyonik robotlara dönüştürüyor, biyonik köleliğe zorluyor.
Çevrenizde salyalı biyolojik robotlara dikkat edin.


GüNün SöZü: Deşifre olmuş bir sır, sıradan bir bilgiden daha tehlikelidir.

Cüneyt Şaşmaz : ATATÜRK’ün SON MEKTUP'u!?


​
Siz beni hala anlayamadınız?!

Anlayamayacaksınız çağlarca da...

Hep tutturmuş, “Yıl 1919 Mayıs’ın 19’u” diyorsunuz?!

Ve eskimiş söylev'le beni övüyor, övüyorsunuz.

Mustafa Kemal’i anlamak bu değil!?

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil?!


Bırakın, o altın yaprağı artık!

Bırakın, rahat etsin anılarda şehitler!

Siz bana, neler yaptınız ondan haber verin?!

Hakkından gelebilir misiniz yokluğun, sefaletin?!

Mustafa Kemal ülküsü, yalnız söz değil!?


Bana buluşlar getirin, bir daha..

Uygar uluslara eşit, yeni buluşlardan...

Kuru söz değil, iş istiyorum sizden, anladınız mı?!

Uzay'a, Türk adını Atatürk kapsülü ile yazdınız mı?!

Mustafa Kemal’i anlamak, avunmak değil!?

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil!


Hala, o acıklı ağıtlar dudaklarınızda..

Hala oturmuş, 10 Kasımlar’da bana ağlıyorsunuz?!

Uyanın artık diyorum, uyanın, uyanın!

Uluslar, fethine çıkıyor uzak dünyaların!?

Mustafa Kemal’i anlaman, göz boyamak değil!?

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil...


Beni seviyorsanız ve eğer anlıyorsanız,

Laboratuarlarda sabahlayın, kahvelerde değil!?

Bilim ağartsın saçlarımızı, kitap da...

Ancak böyle aydınlanır o sonsuz karanlıklar.

Mustafa Kemal’i anlamak, ağlamak değil!?

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil!


Demokrasi getirmiştim size, özgürlüğü..

Görüyorsun ki hala aynı yerdesiniz, hiç ilerlememiş?!

Birbirbirinize düşmansınız, halka eğilmek dururken?!

Hani köylerde ışık, hani bolluk beraber?!

Mustafa Kemal’i anlamak, işitmek değil!?

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil?!


Arayı kapatmanızı istiyorum, uygar uluslarla..

Bilime, sanata varılmaz rezil dalkavuklarla!

Bu kafa, bu canım vatan sizden çalışmak ister!

Paydos övünmeye, paydos, yeter, yeter!

Mustafa Kemal’i anlamak, aldatmak değil!

Mustafa Kemal ülküsü, sadece söz değil!
(Anonim)
 

23 Mart 2015 Pazartesi

TURKLERİ SEVMEYEN OSMANLI . . .


YATIP ,KALKIP ATATURK ‘e DUA EDELIM…
YOKSA YERYUZUNDE ne TURK..NEDE O COK SEVDiKLERi  OSMANLI KALACAKMIS…
BUNLARI BiRDE BAZILARI ..!! ANLAYABILSELER..

Hikmet Ersoy

T. G,
“Ne mutlu, ben Türk'üm” diyemeyenlerin neden Osmanlıcılığa sarılışlarını iyi açıklayan bir  derleme...

TÜRK'Ü SEVMEYEN OSMANLI
Osmanlı padişahlarının ne denli Türk asıllı oldukları kuşkuludur. Çünkü kuruluş dönemindeki koşullarda geçerli olan; komşu ülkelere saldırmak ve onlardan savaş tazminatı ve ganimeti almak siyasetine dayalı olarak güçlenip zenginleştikten sonra, yatak odalarını, Harem’ler kurarak zenginleştiren padişah-halifelerin birçoğu sayesinde, soy birliği bozulmuş olduğugörülmektedir. …  
Bütün kadın sultanlar, bütün padişah anaları, hemen hep yabancılardan alınan köle kadınlardan geldiler. Hanedanda bu kan yabancılığı, Osmanlı İmparatorluğu’nun son padişahına kadar devam etti”(1)  Şevket Süreyya Aydemir, Makedonya’dan… C.2, s.440.
Belki bu özelliklerinden dolayı, “halife” sanlı padişahlar, bu sanın yarattığı olanaklardan yararlanarak, yönetimi altında bulunan ve özellikle “Türk” kimliği taşıyan insanları tıpkı bir sürü gibi yönetmeyi yeğlemişlerdir. Henüz kuruluş dönemi olan 1466 yılında yapılan bir derlemede, “Türk iti şehre gelince Faresice ürer” denilmektedir.  (2) Burhan Oğuz’dan aktaran, Şakir Keçeli, a.g.y., s. 118.
Osmanlı şairlerinden Baki’nin, “Muhteşem Süleyman”olarak bilinen padişaha sunduğu bir şiirinin Türkçeleştirilmiş dizeleri şöyle:
“Her taç yoksulluk ve yokluk ehline baş tacı olamaz.  
Ey hoca, Türk toplumundan olanın başı kabadır. 
Türk, sultan olmak yeteneğinden yoksundur.”
Yine bir Osmanlı şairi olan Nef’i ise;
“Tanrı, Türk’e irfan çeşmesini yasaklamıştır” demiştir.
Divan-ı Hümayun yazmanlarından Hafız Hamdi Çelebi1499 yılında yazdığı şiirinde, “Baban da olsa Türküöldür” nakaratını kullanmakta, üstelik bu sözün İslam Peygamberi Hz. Muhammed’e ait olduğunu vurgulamaktadır. Sadece bir kıt'asını yineleyelim:
“Sakın Türk'ü insan sanma, 
Bir an bile olsa Türk’le birlikte olma.
“
Türk eline şeker olsa o şeker zehir olur.

Türk'ün başın keserken sakın gam yeme. 
Baban da olsa Türk'ü öldür.” (3)  Aktaran, Şakir Keçeli, a.g.y., s. 121.
Osmanlı tarihinde çok saygın bir konumu olan Fatih bile, Otlukbeli Savaşından dönerken, elinde bıçak olan birisine ne yaptığını sorduğunda; öldürülen Türkmenlerin kulaklarını keserek küpelerini topladığını öğrenmiş ve “İşine devam et” demiştir. Hırvat kökenli, Sadrazam Kuyucu Murat döneminde (1606-1611),  55 bin insan (kızılbaş Türkmenler) doğranmış ya da diri diri kuyulara doldurulmuşlardır. Aman dileyen insanlara Kuyucu’nun yanıtı “Vurun şu pis Türkün başını”olmuştur. Cellâtların bile öldürmeye kıyamadığı çocuğu atından inerek öldüren Kuyucu Murat, Osmanlı’nın yetkilisi,  öldürülen çocuk da Anadolu’nun evladı birTürk’tür.  (Olayı ayrıntıları ile Osmanlı tarihçisi Naima’dan öğrenmek olasıdır.) Yavuz Sultan Selim’in, halifeliği zorla da olsa aldıktan sonra, yönetim ile Türk unsur arasındaki anlayış ve ideoloji ayrılığı açık şekilde çelişmiştir. Şeriata dayalı yönetim anlayışı üst yönetime egemen olur iken, Anadolu’da yaygın olan Alevilik sayesinde Türk dili ve Türk kültürü kendini korumak olanağı bulmuştur. Yönetimin Anadolu’yu dil aracılığıyla Araplaştırmasına ve Acemleştirmesine karşı olan bu halk, yok edilmek istenmiştir. Bu nedenle Anadolu’da öldürülen Türk sayısı, Yavuz Sultan Selim zamanında 40 bin kadardır. Bu gerçek Osmanlı İmparatorluğu’nun Türk halkından koptuğunun açık bir kanıtıdır. (4) Çetin Yetkin, Türk Halkı… s.161. 
Osmanlı tarihçisi Naima aynı bilinç içinde şöyle yazmaktadır:
“Türkmen çözülüp gitmesi yamandır, cem-ü iltizamına derman yok.” Yani, Türk ulusu ve unsuru öylesine eriyip çözülecektir ki, bir daha birleşmesinin ve bütünleşmesinin ilacı ve dermanı olmayacaktır. Osmanlı tarihçisi Naima “Tarihi”nde Türkler için; nadan (kaba) Türk, idraksiz Türk, hilekâr Türk ifadelerini kullanmaktadır.  (5)   Naima Mustafa Efendi, Tarih-i Naima, Türkçeleştiren: Zuhuri Danışman, İstanbul, C.1, s.168, 238, C.2 s.536. C.3, s.1180, C.4 s.169. 
Aslında Türkler hakkındaki kötü yargılar Selçuklulardan beri yaygındır. Örneğin, Selçuklu yazar Aksaraylı Kerimeddin Mahmud, şunları yazmıştır: “Hunhar Türkler, köpek ve kurt gibidirler, ellerine fırsat geçerse yağmayı ganimet bilirler, fakat düşman kuvvetleri gelirse kaçarlar.”  (6)  Aktaran, Çetin Yetkin, a.g.y., s.12.

Osmanlı düşüncesinde, “kavmi necip” olarak görülen Araplar karşısında Türk ulusu aşağılanmıştır. 1912 yılında Sebilürreşt dergisinde çıkan bir yazıda; “Türk” deyiminin kullanılması, dinsizlik, kâfirlik sayılıyordu. “Türk hükümeti”, “Türk ordusu”, “Türk ülkesi” deyimlerinin Osmanlı halkı üzerinde rahatsızlık yarattığı biliniyordu.  1913 tarihli “Mecmuai Ebuzziya” dergisinin 94. sayısında; “Bizim Türklüğümüz sembolizmden başka bir şey değildir. Bizler yani Türkler Müslümanlık içinde erimişizdir. Türk falan değil, sadece Müslüman’ız. Buhara’lı hanlar bile kendilerini Türk saymazlar; Zira onların ecdadı da vaktiyle Türkistan’ı zapt etmiş olan Araplardan başkası değildir,” demekle Anadolu’da yaşayan bütün insanların kimliğini inkâr ediyordu. Üniversite profesörlüğü de yapmış olan Ahmet Naim, 1913 yılında yazdığı “İslam’da Davai Kavmiye” adlı kitabında, Türk’e karşı savaş açmış ve “Türkün geçmişini bilmesine ve öğrenmesine lüzum ve ihtiyaç yok…Gerekli olan şeriatı öğrenmektir,” demiştir. 1919-1920 yıllarında Şeyhülislamlık görevine getirilmiş ve Padişahla birlikte ülkeden kaçmak zorunda kalmış olan Mustafa Sabri Efendi ise, Türk’e Türklük benliği vermek isteyenlere “soysuzlar” yakıştırmasında bulunmuştur.
 (7) Mustafa Coşturoğlu, a.g.y., s.278, 279.

Bu tutum ve koşullar içerisinde “Türk” kimliği, yönetimin merkezi olan İstanbul’dan uzak, savaştan savaşa asker toplamak için anımsanan, Anadolu köylerinde kapalı bir kültür içinde dili ve töreleri ile yaşamıştır. Zaman içinde “Türk” yöneticisine o denli yabancılaştırılmış ki, kimi kez “Osmanlı Efendisine Türk’ demek hakaret sayılmış”, “Türk” sözcüğü, Anadolu köylüleri için kullanılır olmuştur.
(8) Bozkurt Güvenç, Türk Kimliği, s.22, 23, Cahen’den aktaran, Bernard Lewis, Modern Türkiye’nin Doğuşu, s.1. 
 
İstanbul alındıktan sonra, Osmanlı yönetiminde, devletin en yüksek yürütme organları Türk’e kapalı tutulmuş, devlet adamlarının yetiştirildiği Enderun okullarına Türkler alınmamışlardır. (9)  Hikmet Bayur, a.g.y., s.15. 
 
İstanbul’un alınmasından 4. Murat’ın ölümüne dek geçen 187 yıl içinde, devşirmelerden 66, Türk kökenli olanlardan sadece 10 kişinin sadrazamlığa atandığını, aynı dönemde devşirmelerin toplam 167 yıl, Türk kökenli sadrazamların da 17 yıl görev yaptığı  gerçeği, Türklere yaklaşımı gösteren ayrı bir kanıttır. Padişahlar, yakın korumalarını da hep devşirmelerden seçmişlerdir.  10) Hikmet Bayur, a.g.y., s.17
 
Osmanlı yönetiminin bu tutumuna karşın halk da kendi arasında birlik ve beraberlik içerisinde değildi. 12. yüzyıl ortalarında Ahmet Yesevi’nin kurduğu; Türk geleneğini, dilini ve kültürünü Şamanlık ile bütünleştiren (Bektaşilik gibi) tarikatlar Anadolu’da yayılmaya başladı. Bir taraftan Yesevi yanlısı ve Türk kimliğini taşıyan tarikatlar yayılır iken, öte yandan da, Sünni İran kültürünü benimseyen Nakşibendî Tarikatı, yeniliklere karşı koymak alışkanlığını güden Zeyni Tarikatları ve Fars diline önem verdiği için daha çok aydınlar (!) arasında yayılan Mevlevilik, yaygınlık gösteriyordu. Bu tarikatlar içinde, Türk kökenli olanları, doğal olarak Arap kültürü görmüş olan medreselilerce aşağılanmaya çalışıldı. Bu koşullar altında Türk halkı kendi yurdunda aşağılanmış oldu.“Kaba Türk”, “Anlayışsız Türkler”, “Pis Türkler” gibi önyargılar dönemin özelliklerinden oldu. 
 (11)   Özer Ozankaya, Türkiye’de Laiklik, İstanbul, 1990, s. 253.

Osmanlı yönetiminde Türk’e yaklaşım o denli aşağılayıcıdır ki, o günlerden kalan aşağıdaki şiir bu yaklaşımı özetlemektedir:
“Türk değil mi Merzifon’un eşeği; 
Eşek değil, köpekten de aşağı.”
Osmanlı’nın bu yaklaşımına Türkün verdiği yanıt, bir şiirin dizelerinde şu şekilde yer almıştır:
“Şalvarı şaltak Osmanlı 
 Eğeri kaltak Osmanlı 
Ekmekte yok, biçmekte yok 
Yemekde ortak Osmanlı”
 
(12) Özer Ozankaya, a.g.y., s.121.
Kendi yöneticilerinin bu tutumu karşısında, yabancılardan da olumlu yorum beklenemezdi. Yabancılar, Türkleri “yaklaşık 1000 yılına kadar Arapların esiri olan Türkler dağ insanı niteliğinde bir kavimdir” (13)  Warshew’den aktaran, Bozkurt Güvenç, a.g.y., s. 311. şeklinde yorumluyorlardı.

Ulusçuluğun etkisi ile etnik kökenlilerin, Osmanlı yönetiminden birer birer ayrılmaya başladığı 19. yüzyılın ilk yarısında hatta sonlarında bile, Osmanlı yönetiminin Türk’e olan yaklaşımı değişmemişti. 1874 yılında “Dünya Tarihi” kitabının yazarı, Askeri Okullar Bakanı Süleyman Paşa, “Osmanlı devletin adıdır, milletimizin adı Türk’tür” görüşünü savunmasına karşın, bu düşüncesini kendi kitabında bile kullanmaya cesaret edememişti.
(14) Bozkurt Güvenç, a.g.y., s.26.

Koçu Beyin , 4. Murat’a sunduğu risalesinde (küçük kitap) Türkler hakkında şunları yazıyordu:

“…mezhebi bilinmeyen şehir oğlanı, Türk, Çingene, tatar, kurt, ecnebi, Laz, Yörük, katırcı, deveci, hamal, ağdacı, yol kesen, yankesici ve diğer çeşitli kimseler…”
“Harem-i Hümayuna kanuna aykırı olarak Türk ve Yörük, Çingene, Yahudi, dinsiz, mezhepsiz, nice kalleş ve ayyaş şehir oğlanları girer oldu.”  Bu sözler yazılıp Türk olduğu söylenen Padişaha veriliyordu. (15) Aktaran, Çetin Yetkin, a.g.y., s.145.
Abdülhamit’in Araplara ve İslamiyet’e dayanan siyaseti, Türkü, Türkçüleri baş düşman olarak görmekteydi. Onun zamanında “Türküm” demek, Türk’ten söz etmek büyük suçtu”. 16)  Esat Kamil Erkut, a.g.y., s. 63.        

Devletin dayandığı kendi halkına bu denli yabancılaşmasından olsa gerek, Osmanlı Devletinde kamu ile ilgili belgelerde, Türkçe sözcüğe 1876 Anayasasına değin rastlanmadı. (17)  M.Rauf İnan, Atatürk’ün Evrenselliği, Önder Kişiliği, Eğitimci Kişiliği ve Amaçları, Ankara, 1983, s.198. 

...Zaten, 
yeryüzünde 
dini ile birlikte dilini de değiştiren bir millete Osmanlı Devletinden başka rastlanmamıştır.  Osmanlı yönetimi, kendilerini Türk olarak görmedikleri için,Türk kökenliler “azınlık” konumunda kaldı. 1897 tarihinde, bir İngiliz gezgini şunları söylüyordu: “Türk adı nadiren kullanılır, onun iki yolda kullanıldığını işittim; ya bir ırkı ayırt eden deyim olarak, örneğin bir köyün ‘Türk’ veya Türkmen’ olup olmadığını sorarsın, ya da bir hakaret deyimi olarak, örneğin İngilizce söyleyeceğin ‘eşek kafalı’ anlamında, ‘Türk kafa’ diye homurdanırsın.”
 (18) Ramsay’dan aktaran, Bernard Lewis, a.g.y., s.331.

Aynı yıllarda, Türk-Yunan Savaşı ortamında Şair Mehmet Emin‘in yayımladığı kitapta, “Ben bir Türküm dinim cinsim uludur” dizeleri yer alıyordu. Ancak, üstünlüğü kanıtlamak için şiirler yeterli değildi. Kendi yöneticisi tarafından aşağılanan, üst üste gelen yenilgiler sonucunda benliğini, kişiliğini yitiren ve varlığını yitirmek üzere olan
 Türk halkı tarihin en zor dönemini yaşıyordu.

Yabancıların Türk imgesi ise Osmanlı’nın, Türk’e yaklaşımından farklı değildi. Türkologlara göre Türkler; insanlar arasında anlayış bakımından sonuncudur. İnançtan ötesini kavrayamazlar; anlamaya da çalışmazlar… İslam dininin Türkler üzerindeki etkisi iyi sonuç vermemiştir. Türkler, Müslüman Asya’nın Avrupa’ya karşı savaşan askeri oldu. Müslümanlık, Türk dehasına ters düştü. İslam, bu “Yarı Çinliler”den “Acımasız İranlılar” yarattı. (19) Türkoloji uzmanı Cahun’dan aktaran, Bozkurt Güvenç, a.g.y., s.308. 

Türk aydınının durumuna gelince; çok az sayıda olsa da uyanma belirtileri başlamıştı. Bunlar arasında en önemlisi Ziya Gökalp adını taşıyor.
“Sorma bana oymağımı boyumu, 
Beş bin yıldır millet gibi yaşarım… 
Deme bana Oğuz, Kayı, Osmanlı, 
Türküm, bu ad her unvandan üstündür,” diye haykırıyordu.
Öte yandan, özgür düşüncenin olmadığı bir ortamda, kendi ulusal çıkarlarını savunmak olanağından yoksun olan bir avuç kişi yurt dışında özgürlük arıyorlardı. Bu aydınlar, yurt özlemi ile ülkelerinden aldıkları yüz kızartıcı haberlerin ve kötü gelişmelerin ezikliği içindedirler. Onlardan birisi, o günlerin koşullarını, şu duygusal satırlarla günümüze aktarmaktadır: 

“Bir mayıs sonu ya da bir haziran başı idi. Bağımsız fakat bütün kalbiyle İttifak Devletlerinin zaferini kutlayan bir Avrupa şehrinde, başım eğik, gözlerim yaşlı dolaşıyorum. Yüreğim bir derin uçurum, kafam bir cehennemdir…. 

Gün geçmiyor ki, bir mağazada bir lokantada Türk olduğum anlaşılınca acı bir alay veya ağır bir hakaretle karşılaşmayayım. …lakabımız ‘makak’tı. (bir çeşit şempanze maymun türü) Gönül verdiğimiz genç kızlar Türklüğümüzü sezince bizden iğrenip kaçıyordu. İşte, o şehrin bu cehennem atmosferi içinde, bir gün yılgın ve çekingen dolaşırken, gözlerim, ansızın, bir gazete satıcısının sergisinde, bir sürü gazete adı ve başlıkları arasında, iri harflerle dizilmiş şu satırlara ilişiverdi: ‘Bir Türk generali İtilaf kuvvetlerine karşı yeniden harbe hazırlanıyor.’Titreyerek gazeteyi aldım. Yürürken okuyorum;‘Mustafa Kemal Paşa isminde bir Türk generali.’  “
 
İşte o Mustafa Kemal önce bölgesel sonra ulusal toplantılarla Türk’e Türklüğünü, dünyaya insanlığını anımsatacak uğraşısını başlatmadan önce geldiği İstanbul’dadır. 
 
Ancak biz başa dönerek, Osmanlı yönetiminin birinci derecede yöneticisi konumunda olan padişahların kökenlerine bir kez göz atalım. Böylece,  padişah analarının kökeni öğrenilecek, Türk Ulusunun kanı ve canı üzerine kurulan saltanata karşın, Türk’e düşman oluş nedenleri daha iyi anlaşılacak, “ecdat” özlemi çekenlerin “ecdadı” daha iyi tanınmış olunacaktır.
--

Prof Dr D.Ali Ercan : Japon Onuru

JAPON MÜHENDİS İNTİHAR ETTİ



İzmit Körfez geçişi asma köprüsünde Cumartesi günü "Catwalk" olarak bilinen halatın kopmasından kendisini sorumlu tutan Japon mühendis 51 yaşındaki Kishi Ryoichi bilek ve boğazını keserek intihar etti. DHA muhabirinin yetkililerden aldığı bilgiye göre, Japon mühendis, yürüttüğü projenin, meydana gelen kopma olayından dolayı aksayacak olmasından büyük üzüntü duydu... (BASIN)
İzmit Köprüsü'nde halatın kopması nedeniyle Japon mühendis intihar etti

Soner Yalçın : Kütük marifeti

Twitter: hsoneryalcin 

E-mail:syalcin@sozcu.com.tr 

8 Nisan 2014


Çıkıp tv ekranında konuşuyorlar:
100 yıllık demokrasi tarihimizde iki şaibeli seçim varmış; biri 1913’te “sopalı seçim”, diğeri 1946’daki “hileli seçim” imiş!
Ah bu İttihatçılar yok mu!?
Ah şu CHP’liler yok mu!?
Peki…
1957 seçimlerinde ne oldu? Söylemezler, yazmazlar. Türkiye’yi askeri müdahaleye götüren o süreci hiç anlatmazlar.
Tarih unutmaz…
57 yıl önceye gidelim… Başlıyorum:
İktidardaki Demokrat Parti genel seçimi 7 ay önceye çekti. Halk, 27 Ekim 1957’de sandık başına gitti. Seçim saat 17.00’de bitecekti.
Fakat saat 14.30’da devletin tek radyosu; oy verme işlemleri sürerken DP’nin kazandığı illeri açıklamaya başladı! Şaka değil gerçek bu…
CHP lideri İsmet İnönü, Devlet Bakanı Fatin Rüştü Zorlu’yu telefonla aradı, “Sizden bu suçun işlenmesine engel olmanızı talep ediyorum” dedi.
Bakan Zorlu, “Beyefendi” Adnan Menderes’e gitti, İnönü’nün söylediklerini aktarıp radyo yayınının durdurulmasını istedi. “Beyefendi”sert çıktı; “Radyo sonuçları açıklamaya devam etsin!”
CHP bu kez Yüksek Seçim Kurulu’na başvurdu. Radyo yayını durduruldu. Fakat DP zaten istediğini almıştı; kimi CHP’liler “DP kazandı”diye sandığa gitmedi.
Bu arada radyoevinden yabancı gazetecilere,“İsmet İnönü’nün yazılı açıklaması” diye bir kağıt verildi. Sözde İnönü, “Seçimi kaybettik; en fazla 120 milletvekili çıkarabiliriz”demişti! BBC’den France Press’e kadar yabancı gazeteciler haberi doğrulatmak için İnönü’nün yanına gidince, şaşıran sadece yabancı gazeteciler değildi; İnönü ülkesi adına utandı. Devlet, yalan söylemekle kalmıyor, yalan belge düzenliyordu!
Bitmedi…
Bir de 1957 seçimlerinin İsmet İnönü’nün isimlendirmesiyle “kütük marifeti” var!
Seçmen kütükleri hazırlanırken, CHP’li seçmenler“kütük”ten yok ediliverdi! Yerlerine DP’li seçmenlerin adı hem de birkaç kütükte yer aldı. Yani bir DP’li birkaç sandıkta oy kullandı. DP kurduğu seyyar ekiplerle bu seçmenlerini sandık sandık taşıdı. Seçime “iyi organize” olmuşlardı; organize işler konusunda marifetliydiler!
CHP’li kimi seçmenler kütükte isimlerini göremeyince oy kullanamadan evlerine döndü.
Hayır daha bitmedi…

Mehmet Barlas’ın babası

Seçimden hemen sonra oy usulsüzlükleri bazı şehirlerde olayların çıkmasına neden oldu. Örneğin Gaziantep’te…
27 Ekim gecesi seçimi CHP’nin 700 oy farkla kazandığı ilan edildi. Hatta DP’nin gazetesi Zafer bile bu sonucu yazdı. Fakat, ertesi gün köylerden “sayılmamış, unutulmuş oylar” getirildi ve bin kadar oyla seçimi bu kez DP’nin kazandığı açıklandı.
CHP’liler haklı olarak il seçim kuruluna itiraz etti. İtirazları kabul edildi. Oylar, tutanaklar, gerekli belgeler adliye binasına götürüldü; pazartesi inceleme başlayacaktı.
O gece adliye binası yandı! Bütün oylar yok oldu! DP’nin galibiyeti resmiyet kazandı!
Şehirde gergin bir hava oluştu.
29 Ekim Cumhuriyet Bayramı töreninde Gaziantepliler belediyeye yürüyüp seçimleri protesto etti. Vali kitlenin üzerine (o zaman TOMA yoktu) itfaiye araçlarıyla su sıktırınca olaylar çıktı. Belediye tahrip edildi.
Polisin halkı dağıtmak için ateş açmasıyla, DP binasından da kitleye mermiler yağdırıldı. Olaylarda bir komiser muavini ile bir çocuk yaşamını yitirdi; çok sayıda kişi yaralandı.
Zırhlı askeri birliklerin şehre girmesiyle olaylar yatıştı. Ardından şehirde “CHP’li cadı avı” başladı.
Gözaltına alınıp tutuklananlar arasında kimler vardı bilir misiniz:
Mehmet Barlas’ın babası Cemil Sait Barlas.
Zeynep Göğüş’ün babası/Hasan Celal Güzel’in dayısı Ali İhsan Göğüş.
CHP’liler halkı isyana teşvik iddiasıyla Yozgat Cezaevi’nde beş buçuk ay yattı.
Avukatları Prof. Dr. Turhan Feyzioğlu idi.
Oy rezaleti yüzünden sadece Gaziantep’te olaylar çıkmadı.

Mersin’de seçim cinayeti

Mersin’de de oy hırsızlığı olaylara neden oldu.
DP’nin oy hilekarlığının ortaya çıkması halkın sokağa çıkmasına sebep oldu. Olayları askerler bastırdı.
Bu arada…
CHP’li Mahmut Boytunç, DP’liler tarafından öldürüldü. Resmi makamlar “katil” diye, Zeki Budur ve Murat Sevim adlı DP’lileri tutukladı.
Ama katilin aslında DP Mersin Milletvekili Hüseyin Fırat olduğu yolunda söylentiler çıktı. Cinayetle ilgili haberlere yayın yasağı getirildi!
Sadece Gaziantep ve Mersin’de olaylar çıkmadı. İstanbul, Ankara, Sivas, Giresun, Kütahya, Kayseri, Çanakkale, Samsun gibi birçok şehirde oyların çalındığı iddiası halkı sokağa döktü.
Olayları bastırmak için şehirlerin üzerinden uçaklar alçaktan uçuş yaptı. İsmet Paşa,“Savaşta bile askeri uçakların sivil halk üstüne dalış yapmadığını” söyledi.
Seçimin üzerinden 5 gün geçti. Fakat Türkiye sakinleşmedi. Bu nedenle…
1 Kasım 1957’de TBMM açılışında Ankara’da olağanüstü güvenlik önlemleri alındı. Başkentin caddelerinde tanklar vardı. Yollar asker kordonu altındaydı. Gençlik Parkı’na, Güven Parkı’na askerler yığıldı.
Aslında tüm bu gerginliğin nedeni Meclis tutanaklarına yansıdı:
1957 seçimlerinde DP bir önceki 1954 seçimlerine göre 9 puanlık büyük oy kaybetti. Bunu bekliyorlardı. Bu nedenle işi sıkı tutmuşlardı. Ne olursa olsun kazanmayı amaçlamışlardı.
Sonuçta…
DP, 1957 seçiminde CHP ile artık başa baştı; CHP’nin yüzde 41’ine karşılık yüzde 47’lik oyu vardı. DP’nin bu oyların ne kadarında kütük marifeti vardı, bilinmiyor.
Bilinen; Türkiye’nin 27 Mayıs 1960 askeri müdahalesine böyle seçim şaibeleriyle de sürüklendiğidir.
Tv’lere çıkanlar, gazetelerde yazanlar bu konulara hiç değinmiyor.
Yalan üzerine iktidar inşa ediyorlar.
Dün de öyle…
Bugün de öyle…

Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ : YGS Sonuçları Kötüydü, Şimdi Daha Kötü

YGS Sonuçları Kötüydü, Şimdi Daha Kötü: Öğrencilerin %5’i Üniversite Düzeyinde Sayılır
Prof. Dr. İbrahim ORTAŞ,
Çukurova üniversitesi öğretim üyesi,

2015 yılında YGS sınavına 2 milyon 126 bin 684 aday başvurdu, sınava giren 1 milyon 987 bin 488 adayın 145 bini 140 puan alamadığı için ön lisans ve açık öğretim fakültelerine de kayıt yapma hakkını kaybetti. 575 bin 768 aday da 180 taban barajını aşamadığı için LYS sınavına giremeyecektir. Geçen yıl 477 bin kişi 180 puan barajını aşamamıştı yani 180 barajına takılan sayısı 2014 yılına göre 100 bin kişi daha artmış bulunuyor.
Bu ham sonuçlar bile ortaöğretimde öğrencilerin akademik olarak yeterince eğitilmedikleri gösteriyor.

Bu Sınav Sonuçları Ülkenin Geleceğini Şekillendirecek Gençlerinin Bilgi Donanımını Yansıtan, Geleceğe Yönelik İpuçlarını Veren En İyi Göstergedir
Başarı düzeyi, 160 soruya öğrencilerin verdikleri DOĞRU CEVAP SAYISI ile anlaşılmaktadır. 1 milyon 944 bin 933 toplam adayın
·         Türkçe testinden ortalamaları 15,8, standart sapmaları 7,5;
·         Sosyal bilimlerden ortalamaları 10,7 standart sapmaları 6,8;
·         Temel matematikten ortalamaları 5,2,  standart sapmaları 8,1;
·         Fen bilimlerinden ortalamaları 3,9, standart sapmaları 7,3 oldu.
Son sınıfta okuyan ve puanı hesaplanan 856 bin 159 adayın ise
·         Türkçe testinden ortalamaları 15,9, standart sapmaları 7,7;
·         Sosyal bilimlerden ortalamaları 10,4, standart sapmaları 6,8;
·         Temel matematikten ortalamaları 5,4 standart sapmaları 8,4;
·         Fen bilimlerinden ortalamaları 4,6, standart sapmaları 8,1 oldu.
1998 yılından bu yana her yıl üniversite okumak isteyen öğrencilerimizin akademik bilgi düzeyini ve değişimi izlemekteyim. Uzun zamandır başta fen ve matematik olmak üzere öğrencilerimizin büyük çoğunluğunun ortalama düzeyi çok düşük ve hiçbir ilerleme olmadığı gibi gittikçe ülkemiz eğitimi gerilemektedir. Bu sonuçlar ülkemiz ortaöğretim sisteminin artık geleceğe eğitilmiş, nitelikli bilgi birikimi olan insan yetiştiremediğinin bir göstergesidir. 
Bu çocuklar hiç okula gitmese bile doğadan öğrendikleri ile bile üç beş soruya cevap veriler.  ARTIK BU MÜFRADATI SORGULAMAK ZORUNLU.

Üniversiteler Akademik Olarak Yetersiz Yetişmiş Adayların Üniversitelere Gönderilmesi Konusunu Acilen Devletin Üst Organlarına İletmelerinde Yarar Var
Merak edilen soru devletin üst yöneticileri, Milli Eğitim Bakanı, ilgili daire başkanları, okulların müdürleri, üniversite yöneticileri hiç mi rahatsız olmuyor bu sonuçlardan. Hiç mi kimse nedir bu sonuçlar. Ülkemizin siyasi partileri bu konularda hiçbir soru önergesi vermiyorlar. Geleceğimiz olan bu gençler mevcut bilgileri ile nasıl yarının gelişmiş Türkiye’sini yaratacağız diye sormuyorlar mı? Liseden gelen öğrencilerin akademik düzeyi düşük olduğu için gerçek anlamda bilimsel bir eğitim yapıldığını söylemek zor. Üstüne bir de üniversitelerimizin de ciddi bir kalite standardı olmaması sonucu çok zayıf ve mesleki yönden yetersiz mezunlar verilmektedir. Mezunların durumu, işsizlik oranı ve toplumda aranan nitelikli ve iş yapacak teknik bilgi ile donanımlı insan gücü talebi arasındaki çelişkide hepimizin malumu. Bu bağlamda üniversitelerin rektörlerinin konuyu üniversiteler kurulu marifeti ile Başbakanlığa, Milli Eğitim Bakanlığına ve devletin ilgili birimlerine bildirmeleri gerekir.

Öğrencilerin %5’i Üniversite Okuyabilecek Düzeyde
Sınavı geçerli sayılan toplam 1 milyon 944 bin 933 adayın kaçı üniversiteyi okuyacak akademik bilgi ve beceriye sahiptir? Sınav sonuçları pek parlak gözükmüyor. 160 sorunun sadece 35,6’sı cevaplanabilmiş bulunuyor. Yani öğrenciler soruların sadece %22’sini yanıtlayabiliyor. Grafiksel veriden görülebildiği kadarıyla 160 sorunun yarısını (80 soru ve üstü) yanıtlayanların oranı neredeyse %5’ten daha düşük bir düzeyde kalıyor.

Sınav Sonuçları İle Üniversitelerin Başarısı Arasında Doğrudan İlişki Bulunmaktadır
Sınav sonuçları OECD tarafında yapılan PISA sonuçları ile de paralellik göstermektedir. Sonuçlar ülkemiz eğitim düzeyinin çok ciddi oranda sorunlu olduğunu ve öğrencilerin okuduğunu anlayamadığı, özellikle fen matematikte yeterli düzeyde soru çözemediğini gösteriyor.
Öğrencilerin maalesef akademik bilgi düzeyi yanında genel kültür yönünden de çok ama çok yetersiz oldukları görülüyor. Yazma, okuma, anlama, genel kültür her yönden dökülüyoruz. Bu yapı ile geleceğin güçlü ülkesi olmayı hiç hayal edemiyorum. Her yıl liselerden mezun ettiğimiz öğrencilerimizin içlerinde çok azı iyi eğitilmiş ve farkına varıla bilirliği var, ancak geneli gerçekten çok sorunlu. Birçok meslektaşımızdan edindiğimiz izlenimlerden anladığım günden güne öğrencilerin akademik düzeyinin gerilediği yönündedir.

Eğitimde İdeoloji, Siyasi Yakınlık Eksenli Yönetici Atamak Yerine Bilime, Sanata, Felsefeye Yönelmeliyiz
YGS Sonuçları ülkemizin geleceğini şekillendirecek öğrencilerimizin akademik başarı düzeyinin düşük olduğu görülüyor. Ülkemizin en ciddi sorunu temel eğitim sisteminin, okulöncesinden ortaöğretime yıldan yıla kötüleşmesidir. Bütün sınav verileri elde ve verileri grafik üzerine yerleştirdiğinizde ülkemizin iyiye gittiğini söyleyemeyiz. YGS sonuçları da bunun bir göstergesidir. Uzun zamandır Türkiye ortaöğretimi ve üniversite eğitiminin yerinde saydığı ve niteliğin gerilediği bütün verileri ile ortadadır. Temel bilimleri bilmeyen matematik bilmeyen okuduğunu anlamayan tarih bilmeyen hiçbir toplum bilim ve teknoloji geliştiremez. Soyut düşünceden yoksun, analitik düşünmeyen, güzel sanatları gelişmemiş hiçbir toplum bilimsel buluş yapamaz. Fizik bilmeyen hiçbir toplum teknoloji geliştiremez. Bir başka ifade ile kuşun nasıl uçtuğunu öğrenmeyen hiçbir ülke uçak yapamaz.
Üniversiteleri özerk olmayan, bilimsel mali ve idari yönden özerk olmayan ülkemiz beklenilen gelişmeyi göstermesi beklenmez. Dünyanın biricik tecrübesi bilime önem veren ve teknoloji yaratan ülkeler gelişmiş ülkelerdir. Bu ülkelerin temel özelliği öğrencileri temel bilimler yönünden iyi eğitilmiş, okullarının ve üniversitelerinin bilime sanata felsefeye önem vermesidir. Bu bağlamda hepimizin, en başta da Cumhurbaşkanı ve hükümet mensuplarının, elbette Milli Eğitim Bakanlığının acilen konuyu düşünmesinde yarar var. İdeolojik söylem ve müfredatlar, açık siyasi kimlikli yönetici yerine dünyada başarılı ülkeleri örnek alıp felsefe, sanat ve temel bilimlere yönelmekten başkaca da bir yol gözükmüyor.

22 Mart 2015, Adana

22 Mart 2015 Pazar

Turkic Assembly of Canada (TAC ) Annual Spring Festival (Navruz)- Mar 22, 2015, 2-7pm

Kindest Regards,Canadian Iraqi-Turkmen Culture Association (CITCAL)255 Horton Street, London, ON
Goodwill Building, 3rd Floor, Suite 2
Phone: 1(226) 272-1438
http://www.TurkmenInfoCentre.com



Turkic Assembly of Canada (TAC) Annual Spring Festival
(Navruz)

March 22, Sunday, 2015 (Between 3-8pm Hrs)

Macedonian Community Center (76 Overlea Blvd, Toronto, M4H1C5)
https://gallery.mailchimp.com/25f1a383a7f2af9e09b34d591/images/56652900-a4ec-48bb-bfc0-81eeee7fc3e9.png

https://gallery.mailchimp.com/25f1a383a7f2af9e09b34d591/images/18f0fe4a-b6da-463e-a1ef-989e446a7f0f.jpg

"Turan Kurultay" in Hungary (Annual World Turkic Assembly Festival)

==============================================================

Dear all,

You are cordially invited to the first annual Turkic Spring Festival (Navruz), which is organized by one of the founder Turkic member communities of Turkic Assembly of Canada (TAC), Balkan Turks Association, with support of all the other member associations, at the following time and place:

Date/Time: March 22, Sunday, 2015 (Between 3-8pm Hrs)
Place      : Macedonian Community Center (
Google MAP)                   (76 Overlea Blvd, Toronto, M4H1C5)

Please find below, some detailed info regarding the establishment process of TAC in Dec, 2014, as well as its founding objectives and governing principles in a nutshell. And also, you can visit the following links to see some examples of spring festival events throughout the Turkic World:

Turkic Annual Spring Festival in US
Nowruz Spring Festival of Crimian Tartars 
Some Spring Festival Pictures across Turkic World


Please come over and join us to support this family friendly social gathering for welcoming the arrival of early spring within an atmosphere of our Earth mother's ancient spirits, and experience the rich cultural displays and traditional  music of Turkic communities in Canada, while your children all together having fun enjoying many attractions offered for them throughout the day, making new friends and networking.

Thanks and regards.

Turkic Assembly of Canada (TAC)


Note: Entrance fee $15 payable at the arrival to support TAC, which is a non-profit organization (free for under 12). A detailed agenda of day's program flow will be shared soon. For details call: 416-888 1955, 647-783 6636.

================================================================

 

https://gallery.mailchimp.com/25f1a383a7f2af9e09b34d591/images/f965e784-f31d-46a3-9209-7eb429868439.jpg

Grand Opening of TAC in Toronto, Federation Center, Dec 11, 2014
Initial Directors of TAC with Honor Guests, HE Turkish Ambassador Selcuk Unal and Consul General Ali Riza Guney, at Grand Opening of TAC in Toronto, Federation Center, Dec 11, 2014


Turkic Assembly of Canada (TAC) Grand Opening event took place at FCTA Community Center on December 11, 2014, Thursday, at 6:30pm, with participation of honor guests HE Turkish Ambassador Selcuk Unal, HE Consul General Ali Riza Guney and Vice Consul Gokhan Toy.

In its official registration documents filed as a non-profit organization, TAC mission has been defined with the following statement:

"To carry out the efforts it deems appropriate on important cultural, economic, educational, historical, basic democratic and human rights, social and religious issues, which closely relate to Turks, and to the Turkish/Turkic communities in Canada. In addition, to represent and to make the appropriate representations on behalf of its members and the Turkish community in Canada and elsewhere; to encourage, establish and promote closer relations with Canadians and with members of other ethnic communities in Canada, and in this regard, to represent the Turkish community in the best possible manner; when appropriate, to co-operate with other organizations and associations, within and outside of Canada, which have similar aims."

Please see the grand opening event agenda document below for initial Directors of TAC, and its registered signing officers (Executive Commity - EC), which are:
- Ismail Vataner, term President (Balkan Turks of Europe)
- Fahriddin Khudaykulov, VP (Uzbek Turks of Uzbekistan)
- Fereydoun Mehdipour Varjoui, Treasurer (South Azerbayjani Turks of Iran)
- Oktay Alp Turk, Secretary (South Azerbayjani Turks of Iran)
- Mehmet Bor, Director (Karacay-Malkar Turks of Russia)


After nearly two years of discussions among the member communities, TAC has been established based on the foundation of the following democratic policies and governance principles:

1) In the Assembly, membership is one tiered and based on equal representation of all the known Turkic speaking groups (listed on the TAC letterhead below), regardless of their current population in Canada or the geographical size and  population of the related Turkic people they represent outside of Canada.

2) Group definition is based on a combination of geographical and sectional/tribal differences, represented with voting rights at annual General Assembly (GA) or other important members' decision making meetings. For example, Crimea, Romania and Kazan Tatars all have different representing groups in TAC.

3) Rotationally, each year the ownership of the annual events with term presidency will in turn be delegated to one of the members/groups. Balkan Turks group has the ownership for the current year, and its rep Ismail Vataner is the current term president of TAC until 2015 annual GA when another member group(s) will take over.

4) TAC  Directors will be annually elected by GA freely from self-nominated volunteers of the member communities with no restriction, as per TAC by-laws (minimum 7, maximum 25). Signing officers will be chosen among Directors.

5) Maximum inclusiveness and cultural diversity, utmost tolerance and respect for differences in backgrounds (religious, political, social, cultural, gender, age, economic, geographic, ethnic, etc.), free expression of opinions, support for human rights, are the basic principles of TAC for its members to follow. Stressing on potential divisive issues and bringing forward internal politics among the member communities will be discouraged, and emphasizing of the common interests and to share uniting values/subjects will be encouraged all the time.

6) Every year, TAC EC will organize at least two annual events: annual picnic, and Nawruz/Spring Festival, which has been accepted as a historically unity symbol for TAC members and will be celebrated by the member communities accordingly.

Thanks for all the TAC member community representatives who attended the Grand Opening on December 11, Thursday, especially the members who came from remote regions of GTA despite the adverse whether conditions. Some could arrived very late, and some could not make it. It was also a pleasure to host  our honor guests, Turkish diplomats In Canada, HE Ambassador Selcuk Unal, HE CG Ali Riza Guney and Vise Consul Gokhan Toy. Thanks for their support, and express of solidarity with TAC communities in their hard and long journey, the process of integration to their new home, Canada, successfully.

Lastly, the upcoming important event of TAC will be thetraditional annual Turkic Nawruz/New Year Festival by end of March 2015 (last weekend of March) in GTA area. The festival will be organized by the current term leader Balkan Turks community with the help of all other member communities of TAC, which is open for public, including Turkic/Turkish community members, as well as any other non-Turkic/Turkish communities that celebrate the festival. Stay tuned for the updates re this ancient historic Turkic festival and its invitation.

We wish a prosperous, healthy, happy and successful new year for all the families of TAC member communities.

Thanks and regards.

Turkic Assembly of Canada EC
Kanada Turk Boylarai Birligi YK

https://gallery.mailchimp.com/25f1a383a7f2af9e09b34d591/images/ded06be6-daba-438c-a214-459214b2833d.jpg

https://gallery.mailchimp.com/25f1a383a7f2af9e09b34d591/images/c4b7d982-871a-4f6a-ab9b-9d3f86ad7c88.jpg
TAC, Turkic Assembly of Canada is umbrella organization representing all the diverse Turkic member communities across Canada, which include approximately 200,000 Turkic speaking Canadians of Turkic/Turkish origin from all over the World including Balkans, Middle East, Middle Asia,,Russia, China (such as Kirghiz, Uygur, Tatar, Azerbaijani, Kazakh, Uzbek, Turkmen, Gagauz, Khazar, Karacay, Malkar, Pomak, Nogay, Kalmuk, Khazar, Yakut, Dagistan Turks who speak a dialect of Turkish Lagrange),  . The Turkic Assembly is a non-profit organization with no political affiliations. It supports and encourages activities that deal with important cultural, economic, educational, historical, social, religious and human rights issues that relate to the Turkic/Turkish Communities in Canada.
 
1170 Sheppard Avenue West, Unit 15, Toronto, Ontario, CANADA M3K 2A3


Copyright © 2012 The Federation of Canadian Turkish Associations, All rights reserved.
You are receiving this email because you opted in at our Federation site.

*Our mailing address is: 
Turkic Assembly of Canada
1170 Sheppard Ave. West Unit 15
Toronto, On M3K 2A3
Canada